Categorie archief: Actoren in de gedeelde rechtsorde

The external effects of the EU’s regulation of sulfur dioxide (SOx) emissions

On 10 November 2017, I had the honor to be the sole opponent for the (successful) public defense of Philip Linné’s doctoral thesis on ‘Regulating vessel-source air pollution: standard-setting in the regulation of SOx emissions’, at Gothenburg University (Sweden). The thesis concerns the regulatory response, at different scales, including notably the EU scale, to tackle the environmental and human health impacts caused by sulfur oxide (SOx) emissions from the exhausts of seagoing ships. In this post, I reflect on the international legality and especially the external effects of relevant ‘unilateral’ EU action to tackle SOx emissions, i.e., action that goes beyond what is required by international law. Building on, but also adding to Philip Linné’s insights, I argue that by taking unilateral action, the EU has accelerated the calendar for strengthening global environmental standards in respect of SOx emissions. Lees verder

‘EU Agencies’ label: to what extent should we treat them all as ‘one’?

Twenty years ago, Alexander Kreher wrote one of the first articles on EU agencies arguing for the growing importance of this ‘institutional phenomenon’, which was almost completely ignored within the academic literature of that time. Judging from the countless number of academic articles and the tremendous growth of the cumulative budget (via-s-via the Commission, see Figure 1), it seems that the importance of EU agencies has only grown. The emevelopment in researching and governing EU Agencies has gone from gathering the somewhat scattered creations of agencies in different policy areas, under different treaty provisions, with different powers and for different purposes, etc. to bringing them under one ‘EU agencies’ umbrella as part of the EU executive machinery distinct from the EU Commission. Indeed, EU agencies have been treated as an ensemble for the budgetary purposes, also at the European Parliament, where the practice of three agencies’ directors would defend budgetary proposals on behalf of all ‘EU agencies’. We have seen the creation of the ‘Common Approach’ and later a roadmap with a view of streamlining the creation and revision of the founding acts of EU agencies. Furthermore, EU agencies’ directors have organized themselves in a network of agencies’ directors to discuss common challenges. To what extent, however, should we treat them as one? Lees verder

“Noem het bij de naam: de Europese Politieke Unie komt eraan”

Renforce-onderzoeker Ton van den Brink schreef voor NRC een column  over de hervormingsvoorstellen van de Europese Commissie.

“De omvorming van de Europese Economische en Monetaire Unie (EMU) in een echte politieke unie? Wat lang ondenkbaar leek, zou nu toch zomaar kunnen gebeuren.

De plannen voor hervorming die nu op tafel liggen zijn weliswaar bescheiden, maar niettemin onmiskenbare stappen in die richting. Ze geven EU instellingen rechtstreeks grip op economisch beleid in de lidstaten en leiden tot meer ruimte voor politieke belangenafweging.

Nu dreigt het gevaar dat de hervormingsplannen alleen worden beoordeeld op hun praktisch nut, als oplossingen voor de huidige problemen van de eurozone. Het debat, zeker ook in Nederland, zou in plaats daarvan juist over de transformatie naar een politieke unie moeten gaan. Anders ontstaat later gemakkelijk het beeld dat de EU ons de politieke unie heeft ingerommeld.”

Lees de volledige column bij NRC.

Verkiezingen 2017: staat de aanbesteding op de kaart?


Door Willem Janssen & Laura de Vries      

Op 15 maart 2017 gaat Nederland naar de stembus. Het beloven interessante Tweede Kamerverkiezingen te worden. De economie, werkgelegenheid, immigratie en EU zullen daarin waarschijnlijk een belangrijke rol gaan spelen. Dit blijkt ook uit de – veelal erg lijvige – verkiezingsprogramma’s van politieke partijen. Ook aanbestedingen komen daarin met regelmaat terug. In deze bijdrage geven wij een overzicht van de standpunten en voorstellen met betrekking tot aanbestedingen. Wij beperken ons tot de verkiezingsprogramma’s van partijen die in de recentelijke peiling van Ipsos het grootste waren (50plus, CDA, ChristenUnie, D66, GroenLinks, PvdA, PvdD, PVV, SGP, SP, VVD).

Lees verder

Rem tegen EU-bevoegdheidsoverdracht: drie bezwaren tegen het SGP-plan

Copyright: Tristan Sprarks

De SGP wil de EU beter in de teugels houden. Daarom vindt de partij dat belangrijke wijzigingen van de EU-verdragen in het vervolg alleen met een 2/3 meerderheid in beide kamers van onze Staten-Generaal aangenomen kunnen worden. Het gaat de SGP vooral om verdragen waarin nieuwe bevoegdheden aan de EU worden overgedragen (maar bijvoorbeeld ook de toetreding van nieuwe lidstaten). Of het nodig is om de EU meer in de teugels te houden is vooral een politieke vraag. Echter, ook – en zelfs: juist – als het antwoord op die vraag “ja” is, dan is het plan van de SGP om drie redenen een slecht idee. Lees verder

The Polisario Front Judgment of the EU Court of Justice: a Reset of EU-Morocco Trade Relations in the Offing

Credit: Katarina Dzurekova (CC BY)

On 21 December 2016, the Court of Justice of the EU (CJEU) gave its appeals judgment in the politically contentious Polisario Front case. The Court overruled an earlier decision of the General Court (GC, 2015) and decided that the EU-Morocco trade agreement does not apply to the territory of Western Sahara, which is claimed by Morocco as its own (see Sandra Hummelbrunner and Anne-Carlijn Prickartz’s analysis). The Court then went on to dismiss the action for annulment brought against the EU Council decision endorsing the agreement by the Polisario Front, a national liberation movement representing the Saharawi population indigenous to Western Sahara. In so doing, the Court largely followed Advocate General Wathelet’s advisory opinion, at least its first part (see on this Katharine Fortin’s analysis over at the UCall blog). The dismissal of the Polisario Front’s action may appear to be a victory for the EU Council and Morocco. However, in a manner reminiscent of Pyrrhus’s battles with the Romans in the 3rd century BC, it may well turn out to be a loss, and in fact a boon for the Saharawi. Although the CJEU held that the Front did not have standing to dispute the EU Council decision, this determination precisely followed from the Court’s recognition of the people of Western Sahara’s right to self-determination and the attendant exclusion of the territory from the trade agreement. Henceforth, the EU Council and Morocco have no other choice than to exclude products from Western Sahara from their trade agreements. Lees verder

How Failing Aggregates Brought About a Landmark Decision of the CJEU

by Kilian Klinger & Linda Senden

by tablexxnx

The Court’s recent ruling in the Elliott case can be seen as a landmark decision as it was the first time the Court had to decide upon the normative value of European harmonised technical standards (HTSs). This took its starting point in the mere question brought before the Court, whether or not such acts, adopted by private European standardisation bodies (ESBs), are subject to the Court’s jurisdiction to give a preliminary ruling on their interpretation pursuant to Art. 267 TFEU. Before substantiating on the central argumentative underpinnings of the Court’s judgment, let us first briefly summarize the facts of the case. Lees verder

Ripples from across the pond: Extraterritorial Effects of the Microsoft Ireland Case

water-1117700_1280-2

One of the big internet cases of this year, the Microsoft Ireland case, has come to an end about a month ago as the 2nd Circuit Court has handed down its ruling in favour of Microsoft. The case made quite a splash and has been covered  before at the RENFORCE blog. With the verdict in, the time is ripe to revisit it and look at it again, this time from a different angle. Lees verder

Amerikaans Hooggerechtshof verklaart EU en haar lidstaten niet ontvankelijk in grote witwaszaak

supreme-court-building-1209701_1920In de jaren ’90 smokkelden Colombiaanse en Russische trafficanten drugs naar Europa. Met de opbrengst kochten ze via tussenpersonen grote hoeveelheden sigaretten van het Amerikaanse bedrijf RJR Nabisco. Ze importeerden die vervolgens in Europa. Je zou verwachten dat de Europese Unie en haar lidstaten RJR voor dit witwassen van criminele opbrengsten in Europa zouden vervolgen. Begin 2000 stond het Europees strafrecht echter in zijn kinderschoenen. Centrale afdwinging bestond niet en de coördinatie van strafvervolgingen in Europa liet ernstig te wensen over. Om toch tot een vorm van centrale vervolging van RJR te komen vonden de EU (de Europese Gemeenschap indertijd) en haar lidstaten er niets beters op dan in 2000 als eisers op te treden in een procedure in de Verenigde Staten op basis van de RICO Act (Racketeer Influenced and Corrupt Organizations Act). Die wet was in 1970 aangenomen om de maffia aan te pakken. Hij geeft niet enkel een mandaat aan Amerikaanse autoriteiten om een strafprocedure tegen ‘racketeers’ zoals RJR te starten, maar staat slachtoffers van de activiteiten van racketeers ook toe een civiele claim in te dienen bij Amerikaanse rechtbanken. Een dergelijke procedure is overigens erg aantrekkelijk, aangezien de eiser een drievoudige ‘punitieve’ schadevergoeding kan verkrijgen (treble damages). De EU en haar lidstaten voerden aan dat zij schade hadden geleden door de activiteiten van RJR, met name zouden hun nationale sigarettenindustrieën en de Europese financiële instellingen benadeeld zijn, zouden belastinginkomsten misgelopen zijn door zwarte-marktverkoop van sigaretten, en zouden Europese munten instabiel geworden zijn. Lees verder

(R)evolution in the EU System of Political Accountability: Joint Parliamentary Scrutiny mechanism

Source: Lex van Lieshout

Source: Lex van Lieshout

On 11 May 2016, the European Parliament adopted a new regulation for Europol, which will enter into force on 1 May 2017. This Regulation establishes the – so far unprecedented political accountability mechanism in the EU – Joint Parliamentary Scrutiny. The introduction of a mechanism, which links political accountability fora of the EU and the national levels, is a revolutionary development for the evolving multi-level accountability system (of EU agencies). To enhance democratic legitimacy of the EU structures and decisions, the legislative and accountability roles of the European Parliament have grown significantly in the last decennia (Scholten 2014). Yet, never before did national parliaments become involved in holding EU entities to account, too.

Lees verder